Koç aşık olduğunda yoğun ve hızlıdır.
Duygularını yavaş yavaş tartmaz; hisseder ve içine atlamaz, içine girer. Aşk onda düşünsel bir süreç değil, canlı bir deneyimdir.

Hızlı bağlanabilir.
İçinde bir kıvılcım oluştuğunda mesafe koymakta zorlanır. İlgi duyduğu kişiye yönelir, net davranır, duygusunu saklamaz. Belirsizlikle flört etmektense duyguyu açıkça yaşamayı tercih eder.

Hızlı heyecanlanır.
Yeni tanışmalar, ilk temas, ilk bakış… Başlangıç enerjisi Koç’u besler. Aşkın ilk dönemindeki adrenalin, onda güçlü bir canlılık hissi yaratır.

Hızlı sıkılabilir.
Eğer ilişki durağanlaşırsa, heyecan azalırsa ya da dinamizm kaybolursa içsel enerjisi düşmeye başlar. Çünkü Koç için aşk, canlı bir akış olmalıdır. Rutinleşen bir bağ zamanla çekiciliğini yitirebilir.

Onun için aşk bir mücadele değilse cazibesini kaybedebilir.
“Mücadele” burada kavga değil; dinamizm, karşılıklı güç alışverişi, zihinsel ve duygusal canlılık anlamındadır. Bir miktar meydan okuma, bir miktar tutku, bir miktar hareket ister. Tamamen pasif bir ilişki Koç’un ateşini söndürebilir.

Derin ihtiyacı:
Takdir edilmek değil, saygı görmek.

Övülmek hoşuna gidebilir ama esas aradığı şey ciddiye alınmaktır. Gücünün, cesaretinin, bağımsızlığının görülmesini ister. Küçümsenmek, hafife alınmak ya da kontrol edilmeye çalışılmak Koç için ilişkide en zor deneyimlerden biridir.

Sevildiğini hissetmek ister, evet.
Ama daha da önemlisi şudur:
Yanındaki kişinin onun gücünü tehdit değil, değer olarak görmesi.

Olgun Koç aşkta şunu öğrenir:
Heyecan kalıcı olamaz ama canlılık sürdürülebilir.
Mücadele yıkıcı olmak zorunda değildir; birlikte büyümek de bir dinamiktir.

Ve sevgi, ancak saygıyla birleştiğinde gerçek anlamını bulur.