Astroloji, gök cisimlerinin – özellikle Güneş, Ay ve gezegenlerin – hareketleri ile konumlarının; insan karakteri, yaşam döngüleri ve yeryüzündeki olaylarla sembolik bir ilişki içinde olduğunu kabul eden kadim bir yorum sistemidir. Bu yönüyle astroloji, binlerce yıldır insanın hem kendisini hem de zamanı anlamlandırma çabasının bir parçası olmuştur.

Astrolojinin temel yaklaşımı, “gökyüzünde olanın yeryüzünde bir karşılığı olduğu” düşüncesine dayanır. Bu anlayışta gezegenlerin insan yaşamı üzerinde doğrudan fiziksel bir neden–sonuç etkisi yarattığı savunulmaz. Aksine gezegenler, zamanın niteliğini, dönemlerin ruhunu ve enerjisini simgeleyen göstergeler olarak değerlendirilir. Bu nedenle astroloji, “ne olacak?” sorusundan çok, “hangi temalar hangi dönemlerde öne çıkıyor?” sorusuna yanıt arar.

Astrolojinin kökenleri Mezopotamya, Antik Mısır, Hint ve Antik Yunan uygarlıklarına kadar uzanır. Tarih boyunca astroloji; takvim oluşturma, tarım zamanlarını belirleme, yöneticilerin karar süreçlerini yorumlama ve insan doğasını anlama amacıyla kullanılmıştır. Zaman içerisinde farklı kültürlerin etkisiyle Batı astrolojisi, Vedik (Hint) astrolojisi, Çin astrolojisi ve Maya astrolojisi gibi çeşitli astrolojik sistemler ortaya çıkmıştır.

Modern astrolojide ise kişinin doğduğu anda gökyüzünün konumunu gösteren doğum haritası temel alınır. Bu harita;
burçlar (kişiliğin temel yönleri),
gezegenler (işlevler ve motivasyonlar),
evler (yaşam alanları)
ve açılar (enerjiler arası ilişkiler)
üzerinden yorumlanır.

Uzmanlara göre astroloji, kaderi mutlak biçimde belirleyen bir kehanet sistemi değildir. Daha çok bireyin kendini tanımasına, zamanın ritmini fark etmesine ve yaşamını daha bilinçli kararlarla yönlendirmesine yardımcı olan sembolik ve bütüncül bir farkındalık dili olarak değerlendirilmelidir.