Aslen Romanyalı. Küçük yaşlarda merak sardığı yabancı dil öğrenme isteğine ailesi de destek verdi. Dünyada en çok konuşulan 6 dili kendi ana dili gibi konuşabiliyor.

Afyonkarahisar’da BLC Eğitim - British Language Center’de görev yapan Anamaria Denisa Visoiu, bu haftaki söz sırası konuğu oldu.

Sait Karaduman’ın sorularını yanıtlayan Çocuklara ve yetişkinlere, daha doğrusu yabancı dil öğrenmek isteyenlere tavsiyelerde bulundu.

*Kendinden biraz söz eder misin?

-Adım Anamaria Denisa Visoiu. Ben Romanyalıyım. İngilizce öğretmeniyim. Ailem 3 kişilik. Anne baba ve ben. Yani evin tek çocuğuyum. Çok küçük yaşlarda kurslara başladım. İngilizce, İtalyanca, Almanca, Fransızca kurslarına gittim. Dil öğrenmeyi çok seviyorum.

*Romanya’da ailen nelerle uğraşıyor? Meslekleri neler?

-Ben Romanya’da tercümanlık yapıyordum. İngilizce ve İtalyanca olarak, sonra 5 yıl kadar aldığım eğitimin ardından öğretmen oldum. Annem de hem tercüman hem de öğretmenlik yapıyor. Babam ise mühendis.

*Çocuk iken ailenden aldığın ve unutamadığın hediyeler neler?

-Küçük iken benim aldığım ve çok sevdiğim ödül diyebileceğim hediyelerim kitaplar, oyunlar ve yabancı dillerde DVD’lerdi. Dil öğrenmeyi çok sevdiğim için ailemin hediyeleri de o yönde oldu. Çizgi filmleri çok seviyorum. Aldığım hediyeler de o yönde oldu. Bunların sayesinde de yavaş yavaş yabancı dilleri konuşmaya başladım.

*Kaç yaşında öğrenmeye başladınız yabancı dilleri?

-5 yaşımda öğrenmeye başladım. Halen de öğrenmeye devam ediyorum.

*Ödüllerden ziyade unutamadığın ve aldığın cezalar neydi?

-Çizgi filmleri seyretmeme cezası. Çok sevdiğim için bana verilen en büyük ve unutamadığım ceza çizgi filmleri seyretmeme cezasıydı. En azından o yaşlarda öyleydi…

*Türkiye’ye gelmeden önce, senin gözünde Türkiye nasıl görünüyordu? Nasıl bir Türkiye bekliyordun nasıl buldun?

-Ben çalışmaya gelmeden önce Türkiye’ye daha doğrusu Antalya ve İzmir’e gelip gitmiştim. Türkiye’ye gelmeden önce Türk insanının soğuk olduğunu düşünüyordum. Ancak bunun böyle olmadığını gördüm. Buraya geldiğimden bugüne kadar Türk insanının çok yardımlarını gördüm. İnanın onların içerisinde hayat daha kolay ve daha güzel.

*Kaç dil biliyorsun?

-Şimdi 6 dili biliyorum. Çincem biraz zayıf olsa da 6 dil biliyorum. Türkçe kursuna gitmedim. Sadece sohbet ortamlarında ve kendi imkânlarımla öğrendim. Öğrenmeye de devam ediyorum.

*Afyonkarahisar’a gelmeden önce nerede görev yaptınız?

-Afyonkarahisar’a gelmeden önce bir süre Çin’de görev yaptım.

*Çin’de ne iş yaptınız yine İngilizce Öğretmenliği mi?

-Evet. Çin’de özellikle yabancı dil eğitimi 2 yaşandı başlıyor. Ben de orada İngilizce öğretmeni olarak görev yaptım. 2-14 yaş arası öğrencilerime İngilizce öğrettim.

*Burada eğitim verdiğiniz çocuklar nasıl?

-Ben çocukları çok seviyorum. Onlara bir şeyler öğretmek ve onlarla olmak güzel bir duygu. Burada çocuklar ve yetişkinler olarak iki ayrı kursta öğretmenlik yapıyorum. Çocuklarımızla çok eğlenceli bir eğitim geçiriyoruz. Ben onlara sürekli İngilizce konuşuyor, İngilizce oyunlar ve müzikler öğretiyorum. Oldukça renkli ve hareketli geçiyor. Yetişkin gurubunda da eğlenceli ama onlar gramer ağırlıklı eğitim alıyorlar. Yine de eğlenceli.

*Afyonkarahisar’ı şehir olarak nasıl buldun?

-Şehir olarak çok güzel bir şehir. Ben sürekli yürüyerek gidip geliyorum. Her tarafı geziyorum ve çok şey öğreniyorum. Zafer Müzesini gezdim, diğer arkeoloji müzesini gezdim. Kaleye çıktım. Çok güzel bir şehir. Kaleye 7 kez çıktım. Termal tesisler çok güzel.

*Peki burada ya da Türkiye’de kalıp Türkiye’de yaşamak istiyor musun?

-Bilmiyorum. Evin tek çocuğu olduğum için anne babam beni çok özlüyorlar. Geri gelmemi istiyorlar. Ama benim de işime saygıları olduğu için fazla bir şey diyemiyorlar.

*Yabancı dil öğrenmen isteyenlere neler tavsiye edersin? Nasıl yabancı dil öğrenilir?

-Yabancı dil öğrenmenin en güzel ve tek yolu sürekli tekrar yapmak. Burada bir sorun var öğrenciler olsun kursa gelen yetişkinler olsun burada öğrendikleri ile kalıyorlar. Burada çok güzel öğreniyorlar, dikkat dersen dikkatliler, çaba harcıyorlar ama eve gittikleri zaman tekrar etmiyorlar. Bu da onların öğrenmelerini yavaşlatıyor. Haftada iki gün kursa gelmek yeterli değil. Evde İngilizce şarkı dinlemiyorlar. Her gün en 30 dakika İngilizce için ayırmaları yeterli olacaktır. Bunları yaparlarsa 2-3 ay sonra gayet güzel İngilizce konuşabilirler. Ama tekrar etmek şartıyla.

*Büyükler, yaşı ilerlemişler nasıl öğrenecek?

-Büyüklere İngilizce programlar izlemelerini tavsiye ediyorum. Başlarda oldukça çok zorlanacaklar ama bu geçicidir. İngilizce müzikler dinlemeliler. İngilizce gazeteler veya yayınlar alıp okumaları gerekir. Okuduğun ve bilmediğin kelimeleri başka bir kâğıda yazarak çok şey kazanılır. Bir yabancı arkadaşla konuşmanız gerekir. Bu internetten de olabilir telefonla da olabilir.

*Peki İngilizce mi Türkçe mi zor?

-Benim için soruyorsanız ikisi de zor değil. Zaten Türkçe Romence diline çok yakın bir dil. Örneğin, “cam” sizde de bizde de aynı. Masa öylesine. Türkçedeki perde Romence’de perde gibi. Birbirine çok benzeyen diller olduğu için ben pek zorlanmıyorum.

*Bunun nedeninin Romanya’nın Osmanlı İmparatorluğu himayesi altında kalması olabilir mi?

-Elbette… 200 yıl kadar Romanya Osmanlı İmparatorluğu tarafından yönetildi. Dil konusunda bunun de etkisi olacaktır elbette.

*Romanya’daki Osmanlı eserleri nasıl, görme şansınız oldu mu?

-Elbette görme şansım oldu. Özellikle Güney Romanya’da Türkler de yaşıyor. Özellikle o bölgede camiler, işhanları, köprüler gibi Osmanlı eserleri var. İnsanları da çok güzel. Bir aile gibi oradaki Türkler.

*Türkiye’deki yabancı dil eğitimini nasıl buldun?

-Yabancı dil öğrenme yaşı daha aşağıya çekilmesi gerekir. Mesela Çin’de çocukların yabancı dil eğitimleri 2 yaşında başlıyor. Erken yaşlarda öğrenilen diller unutulmaz ve ana dili gibi olur. Küçük yaşlarda kabullenmek daha kolay ama yaş ilerledikçe yabancı dili kabullenmek daha zor oluyor.

*Gezdiğiniz ve dilini öğrendiğiniz ülkeler olarak, İtalya, Romanya, Çin ve Türkiye kültürlerini karşılaştırmanızı istesem, neler söylersiniz?

-Çok farklı kültürlere sahipler. Gelenek görenekleri, kutlamaları bayramları çok farklı. Ama çok güzel kültürleri var. Bir kere Çin çok farklı. Çin insanının yaşama şekilleri, çalışma şekilleri çok farklı. Evlilikleri bile çok farklı. Genç yaşta evleniyorlar. Çinlerin yemek kültürleri çok farklı. Ne bulurlarsa yiyorlar. Yeter ki bir barbekü olsun. Denizden çıkan her şeyi, yılanı böceği, kısaca her şeyi yiyebiliyorlar. Aklınıza gelebilecek her şeyi yiyebiliyorlar.

Romanya ile Türk kültürleri birbirine çok benzer. Dolayısıyla yemek kültürümüzde de pek fark yok. Mesela sizde olan sarma kültürü bizde de var.

*Her şeyi yiyorlar dedin ya senin yediğin Çin yemeği var mı?

-Onlar yemeklerini özel baharatlarla yapıyorlar. Mesela kaplumbağa güveci yedim. Çok lezzetliydi.

*Sosyal yaşantı olarak kıyaslarsak neler söylersiniz?

-Romanya ile Türkiye sosyal yaşantı hemen Helen aynı. Benim burada çok hoşuma giden bir olay var. Herkes Cuma günü camiye gidiyor. Bu gerçekten çok güzel bir olay. Ama Romanya insanı bunu yapamıyor çok meşguller. Orada da bunlar yapılabilirdi.

*Afyonkarahisar’daki yaşantıyı nasıl buldun? İnsanların size bakışı nasıl?

-Genellikle Afyonkarahisarlılar için ‘kişiliği çok soğuk’ diyorlar. Asla böyle bir şey yok. Benim komşu çok iyi bir insan ve her zaman yardım ediyorlar. Çok iyi anlaşıyoruz. Ben onlara yardım ediyorum onlar da bana yardım ediyor. Türkçe konuşuyoruz. Benim Türkçem az olmasına rağmen onlar anlıyor.

Ben önceden İngiliz Kültür Derneğinde görev yapıyordum. Onun sayesinde de çok arkadaşım var burada. Burada çalıştığım süre içerisinde de çok arkadaşımız oldu. Bir sıkıntı yok…

*Son bir şey… 6 dil arasında karıştırdığınız oluyor mu?

-Hayır. Hiç karıştırdığım olmadı. O konuda güçlü bir hafızam olduğuna inanıyorum. Türkçe de öğrendiğim bir kelimeyi o gün içerisinde yeni ertesi günü sohbet ederken mutlaka defalarca kullanmak istiyorum. Bu şekilde öğrenmem ve unutmamam veya karıştırmam olmuyor.

*Son olarak söylemek isteğin var mı?

-Özellikle çocuklara söylemek istediklerim var. İngilizce kursa alanlar için diyebilirim. Başta İngiliz kültürünü benimsemeleri gerekiyor. İngilizce şarkılar söylemeliler, İngilizce kitaplar okumalılar, İngilizce televizyon programları seyretmeleri gerekiyor. Kendilerine güvenip yabancılarla da konuşma cesareti olmalı. Günde bir kelime öğrenmiş olsalar bile o kelimeyi sürekli tekrar etmeleri gerekiyor. Yurt dışına çıkamıyoruz demesinler internet onlar için her kapıyı açar. Yurt dışından mutlaka birileriyle görüşsünler. Ama yine de yurt dışında o insanların arasında İngilizce öğrenmeleri daha kolay olur.

*Çok teşekkür ederim. Vakit ayırdınız ve benimle bu söyleşiyi yaptığınız için…

-Ben de çok teşekkür ederim.