Türkiye’de irili ufaklı tam 68 tane siyasi parti bulunmaktadır. Bu partilerin isimlerini say derseniz bana, valla bende yüzde yetmişini bilmiyorum, sayamam. Ayrıca isimlerini buraya yazacak olursam, bu günkü yerimi doldurmuş olurum.

Bu siyasi partilerin bir çoğu tabela partiliğinden öteye gitmiyor. Hatta bazılarının tabelası bile gözükmüyor. Birçoğunun ise il, ilçe sorumluları, teşkilatları yok. Sonuçta Türkiye’de 68 tane siyasi partinin resmi olarak var olduğunu görüyoruz.

İlimizde tam faaliyet gösteriyor diyebileceğimiz partilerin sayısı neredeyse bir elin parmak sayısı kadar. Belki kendi aralarında arada bir toplanıp çay kahve içiyorlardır, ama bizlerin haberi ne yazık ki olmuyor.

Bu bahsettiğim çay-kahve faslı yapan partilerde mutlaka bizleri suçluyor ve yandaş olduğumuzdan bahsediyorlardır. Onların arkasında basın gücü var, bizim gibi küçük partilerle görüşmezler diyorlardır. Çünkü kendi yokluklarını bizlere atmaya çalışarak günlerini geçiriyorlar. Varsın desinler.

Bundan 15-20 yıl öncesine gittiğimizde, bazı siyasi partilerimizin başlarında hemşehrilerimizin yakından tanıdığı isimler görev alır ve seçim zamanlarında da o isimler hep ilk sıralarda olurdu.

3-5 ayda bir akşam toplantı yapılır ve o toplantıya her önüne gelen katılamazdı. Toplantı bitiminde ise, güzel bir yemek ve eğlence onları beklerdi. Tabi ki Alman usulü olarak. O tür toplantıya katılabilmen için uzun süre partinin önde gelenlerine dalkavukluk yapmak şarttı.

Temayül, ön seçim, anket derken seçim zamanı favori adaylık bu kesimi siyasetten soğuttu. Çünkü onlar kimi derse, kimi işaret ederse, edilenler aday olurdu. Dedikleri olmazsa eğer, toplu istifalar gelirdi.

Şimdi geliyoruz günümüze. Eğer cebinde para yoksa kesinlikle başkan olma veya yönetimlerde bulunma. Demirbaşlar hariç kendi yağınla kavrulmaya çalışacaksın. Ayrıca neredeyse hergün parti binasına uğrayacaksın.

Hafta sonları ilçelerde danışma meclisleri yapacaksın. Seminerler düzenleyeceksin. Üyenin ayağına gideceksin. Bu dediklerimi seçimlerde ilk sıra adaylığı için değil, bulunduğun görevde başarılı olmak için yapacaksın. Yoksa o koltuktan indiriverirler seni.

Kendine ait işin başında kendinden birisi yoksa, siyasete ayırdığın zaman evinin rızkına engel oluyorsa, parti binasının bulunduğu sokaktan dahi geçme. Ama iktidara geldiğimizde diye ince hesapların varsa o zaman bişey diyemem.

Bazı siyasi partiler ekonomisi güçlü, arabası fiyakalı ve partileri için çok faydalı olacak düşüncesiyle tepeden inme birisini başkan olarak getiriverirler. Halbuki getirilen kişinin kul hakkı yediğini, siyasetin S sinden anlamadığını, bulunduğu çevrede hiç sevilmediğini ne yazık ki düşünmezler.

Afyon’da sayıları beşi geçmeyen partilerimizin faaliyetlerini günlük basın aracılığı ile okuyorsunuz. Adeta tam gün mesaisi uygulanıyor. Her gün merkezde çeşitli etkinlikler, her hafta sonu ilçelerde etkinlikler, sanki birbirleriyle yarışıyorlar.

Allah’tan internet olayı çıktı da, yapılan her türlü etkinlikler teknoloji sayesinde gazetelere aktarılıyor, gazetelerden de siz okuyuculara. Kısacası şimdiki siyaset eskiye göre daha zor ve şartları daha ağır. Hele elin ve cebin boşsa, hiç siyasete bulaşma daha hayırlı. Bazılarının cebi dolu diye göreve atıyorsun, ama beyin boş çıkıyor. O hiç olmuyor. Hani derler ya,  ….. beylik vermişler oda babasını kesmiş, işte bahsettiğim beyinsiz kişilerden oluyor, çünkü hemen o havalara giriveriyorlar.

Bugünde bana ayrılan bölümün sonuna geldim. Hepinizi Allah’a emanet ediyorum.