Sa’lebe Olmamak Adına

Kanaat, bitmez tükenmez bir hazinedir. Dinimiz kanaatkârlığı emretmiş, kanaatkâr insanı övmüş, açgözlülüğü, hırsı, tamahı, israfı kötülemiştir. Buna rağmen günümüzde sokağa çıkınca önümüze gelen kişilere ” cüzdanında kaç tane kredi kartın var?”  desek her halde “ben kart kullanmıyorum” diyen çok azdır.

KARUN GERÇEKTE DÜNYANIN EN FAKİRİDİR

Gerçek fakirlik, fakirlikten korkmaktır. Zenginlik ise, Allah-u Zülcelal’e güvenmektir. Rabbimiz gerçek fakir olarak Kur’anda Karun’u örnek vermektedir. “Karun ihtişam içinde kavminin içine çıkınca, dünya hayatını arzulayanlar: “Keşke Karun’a verilenin benzeri, bizim de olsaydı” dediler. Kendilerine ilim verilmiş olanlar ise şöyle dediler; “ Yazıklar olsun size! İman edip salih amel yapanlara Allah’ın mükâfatı daha hayırlıdır. Ona ancak sabredenler kavuşabilir.” Nihayet biz, Onu da sarayını da yerin dibine geçirdik. Daha dün onun yerinde olmayı arzu edenler; “Demek ki Allah, kullarının dilediğine rızkı çok da verir, az da verir. Şayet Allah bize lütufta bulunmuş olmasaydı, bizi de yerin dibine geçirirdi” demeye başladılar.” (Kasas, 79-82)

Kanaat, bitmeyen bir zenginliktir. Kanaat sahibi kimse, zillet ve alçalmadan kurtulur. “Sizden her hangi biriniz canı ve malı emniyet içinde, vücûdu sıhhat ve âfiyette, günlük azığı da yanında olduğu hâlde sabahlarsa, sanki bütün dünya kendisine verilmiş gibidir.” (Tirmizî, Zühd, 34)

GÜNÜMÜZÜN SA’LEBELERİ HİÇTE AZ DEĞİLDİR

Ne yazık ki Sa’lebe bin Ebi Hatıb’ı unutarak asrın Sa’lebesi durumuna düşen insanlar hiçte az değildir.

Sa’lebe bin Ebi Hatıb, malının çok olması için Peygamber efendimizden dua istedi. Resulullah efendimiz buna; (Kanaat et!) buyurdu. Fakat dua için, tekrar tekrar ısrar etti. Bunun üzerine Peygamber efendimiz dua ettiler ve malı, hayvanları çoğaldı. Onlarla uğraşıp namaza gelmez oldu. Resulullah efendimizin gönderdiği zekat toplama memurlarına zekat vermedi. Hakkında Tevbe suresinin yetmiş altıncı âyeti “Fakat böyleleri, Allah cömertliğiyle kendilerine bir şey verir vermez, hemen ona cimrice sarılır, ettikleri bütün yeminlerden inatla geri dönerler” nazil oldu. Bunu işitince, sadakasını getirip yalvardı ise de kabul buyurulmadı. (Sa’lebeye yazıklar olsun!) hadis-i şerifine hedef olmak felaketine duçar oldu.

MAL İSTEYENE KANAAT YETER

Günümüzün Sa’lebesi olmama adına Bediüzzaman Said Nursiye kulak vermeliyiz.

“Dost istersen Allah yeter. Evet, O dost ise her şey dosttur.”

“Yârân istersen Kur’ân yeter. Evet, ondaki enbiya ve melâike ile hayalen görüşür ve vukuatlarını seyredip ünsiyet eder.”

“Mal istersen kanaat yeter. Evet, kanaat eden iktisat eder; iktisat eden bereket bulur.”

“Düşman istersen nefis yeter. Evet, kendini beğenen belâyı bulur, zahmete düşer; kendini beğenmeyen safâyı bulur, rahmete gider.”

“Nasihat istersen ölüm yeter. Evet, ölümü düşünen, hubb-u dünyadan kurtulur ve âhiretine ciddî çalışır.”

AHRET AZIĞINI TÜKETMEMEK GEREKİR

Kadının birinin çok ibadet eden bir kocası varmış. Efendisine demiş ki: “Efendi Allah Teala’ya dua et bize daha çok dünyalık versin.” demiş. Adam da: “Hanım, Allah’a şükürler olsun. Kanaatkâr olalım. Sahip olduklarımız bize yeter. Allah tadını versin.” demiş. Kadın baskılarını artırınca adam: “Ya Rabbi! Durumu görüyorsun gerekeni yap” diye dua etmiş.

Adamla kadın evde otururken bir gün odanın ortasına bir altın kerpiç düşmüş. Kadın efendisine: “Gördün mü dua ettiğin ne iyi oldu. Geç bile kaldın.” demiş. Adam sesini çıkarmamış. Kadın gece bir rüya görmüş. Rüyasında kendisini Cennete götürüp, gezdiriyorlar. Son derece göz kamaştırıcı yerler. Kadın mest olmuş. Bir de çok güzel bir ev görmüş. “Bu ev kimin?” diye sormuş. “Bu ev sizin.” demişler. Kadın çok sevinmiş. Yalnız kadının bir şey dikkatini çekmiş. Evin giriş kapısının üzerinde bir kerpiç yokmuş. Kadın: “Buranın kerpiçi nerede?” diye sormuş. “Sizin ısrarlı dualarınız sonucu dünyaya gönderildi.” denilmiş.

Kadın uykudan uyanınca kocasına: “Aman demiş dua et bu kerpiç yerine geri gitsin. Geçici dünya için ebedi hayattaki nasibimizin eksilmesini istemem” demiş.