Namaz Kulluğa Atılan İmzadır

İnsanoğlu Allah’a kul olmak üzere yaratılmıştır. Ölünceye kadar da kulluk görevini yerine getirmek zorundadır. Fakat bu kulluk görevini tam manası ile yapan çok azdır.Hz. Ali (ra) “Bir grup insan bir şeyler umarak kulluk yapar; bu tüccar kulluğudur. Bir grup insan da korkudan dolayı kulluk yapar; bu da köle kulluğudur. Bir grup insan da vardır ki, şükür olsun diye kulluk yapar; işte bu, tüm duygulardan yakasını kurtarmış seçkin kimselerin kulluğudur” buyurmuştur.

İmanın ve kulluğun alameti namazın şartlarından biri abdest, ahirette Peygamberine görmeden inanan müminlerin ayırıcı belgesidir. Efendimiz (sav) “Sizler benim ashâbımsınız. Kardeşlerim ise henüz gelmemiş olanlardır” demiş, sonra da kendilerini kardeşlikle tebşir ve teşrif etmiş olduğu bu müminleri; onlarla dünyada karşılaşmadığı halde nasıl tanıyacağını ashabına anlatırken “Şüphesiz ki benim ümmetim, kıyamet gününde, abdest izlerinden dolayı yüzleri nurlu, elleri ve ayakları parlak olarak çağırılacaktır. Yüzünün nûrunu artırmaya gücü yeten kimse bunu yapsın” (Buhârî, Vudû‘ 3), “Kardeşlerim; yüzleri, el ve ayakları abdest nûruyla parıldamış olarak geleceklerdir. Ben de onlardan önce gidip havuzun başında onları bekleyeceğim” (Müslim) buyurmuşlardır.

Abdestle mümin dünyanın kirlerinden temizlenirken manen de günah kirlerinden arınmış olur. “Müslüman –veya mü’min– bir kul abdest alır ve yüzünü yıkarsa, gözleri ile bakarak işlediği her günah abdest suyu –veya suyun son damlası– ile yüzünden çıkar. İki elini yıkadığında, elleriyle tutarak işlediği her günah abdest suyu –veya suyun son damlası– ile ellerinden çıkar. Ayaklarını yıkadığı zaman, ayaklarıyla yürüyerek işlediği her günah abdest suyu –veya suyun son damlası– ile ayaklarından çıkar. Neticede o mü’min kul günahlardan temizlenmiş olur.” (Müslim, Tahâret 32)

İnsanoğlu,  “Sizden biriniz güzelce abdest alır –onu tastamam yapar– sonra da: Eşhedü en lâ ilâhe illallâhü vahdehû lâ şerîke leh.  Ve eşhedü enne Muhammeden abdühû ve resûlüh, derse, o kimseye cennetin sekiz kapısı açılır. O da dilediği kapıdan girer.” (Müslim, Tahâret 17) hadisinin gereğini yerine getirerek “Parça parça kesilsende, yakılsanda Allah ‘a ortak koşma ve farz olan namazı bilerek terk etme. Kim ki farz olan namazı bilerek terk ederse Allah ‘ın koruması ondan uzaklaşmıştır.” (Müsned:5/238, El-Bani Sahihi ibn Mace:3529) ikazına kulak verirse, “Her kim şu beş vakit namazı eksiksiz kılarsa namazı, kıyamet gününde ona bir aydınlık, hakkında delil ve kurtuluş olur. Her kim de bu beş vakit namazı gereği gibi kılmazsa kıyamet gününde Karun’la, Haman’la, Firavun’la ve Ubeyy ibn-i Halefle birliktedir.” (Müsned: 2/169)  eda ettiği namazla kulluk boyası ile boyanır, katı kalpli olmaktan ve kötülerle birlikte haşrolunmaktan kurtulur.

MELEKLERİN DUASINI ALAN KAZANMIŞTIR

“Kamil müminden başkası iyi abdest almaya ve abdestli kalmaya özen gösteremez.” (İbni Mâce, Tahare: 4) hadisine uyarak güzelce abdestini alan “Başka hiçbir maksatla değil, sadece namaz kılmak üzere câmiye gelirse, câmiye girinceye kadar attığı her adım sebebiyle bir derece yükseltilir ve bir günahı bağışlanır. Câmiye girince de, namaz kılmak için orada durduğu sürece, tıpkı namaz kılıyormuş gibi sevap kazanır. Biriniz namaz kıldığı yerden ayrılmadığı, kimseye eziyet etmediği ve abdestini bozmadığı müddetçe melekler:

Allahım! Ona merhamet et!

Allahım! Onu bağışla!

Allahım! Onun tövbesini kabul et! diye ona dua ederler”(Buhârî, Salât 87)  hadisini yaşayarak hayatlarına hakim kılanlar kulluk imzasını atmış olurlar.

Bu manevi atmosferde kararan kalpler ve dünyevileşen ruhlar manen sıfırlanır, enaniyetten sıyrılır, benden bize geçilir.

Ölünceye kadar bu hal üzere yaşayan ve kulluk yoklamasında şahitler huzurunda “burada” diyenler  “Bir kuldan kıyamet gününde, hesâbı ilk sorulacak ameli; namazdır. Eğer namazı düzgün çıkarsa artık o kimse felâha ulaşmıştır, kazanmıştır. Namazı, namaz olmamış olanlar ise kaybetmişlerdir” (Riyâzü’s Sâlihîn, c.2, s.383.) sıratta kendisine lazım olan pasaportunu alma bahtiyarlığına kavuşur.