Pazar günü Gazeteci dostlarım Polat Yılmaz ve Yasin Köksal ile birlikte Sandıklıspor-Pazarspor maçını izleyip maçın bilgi ve fotolarını ajanslara geçmeye çalışıyoruz.

O anda bir telefon geldi. Cumartesi gecesi 7 çocuğu ile ölen Nazlı Özcan Soykan’ın Sandıklı ilçesinden dahası Başağaç Köyünden olduğu bilgisinin teyidini istiyordu ajansın editörü.

Maçı bir solukta geçip bu haberin peşine düştük.

Sandıklı ve Başağaç bilgisi yanlıştı.

Talihsiz gurbetçilerin, Sinanpaşa Gezler Köyünden olduklarını öğrendik.

Gezler Köyünü gittik. İlk köye giren ekip olarak konuyu anlamaya çalışıyoruz.

7 çocuğu ile yanan Nazlı Özcan Soykan’ın amcası Şükrü Özcan ile konuştuk.

Halasının kızı Nezahet Coşkun ve Köy Muhtarı Faruk Çoşkun’la konuştuk.

Özellikle 11 yıl Almanya’da yaşayan ve evlilikten dolayı Türkiye’ye dönen Nezahet Coşkun’un iddiaları dikkat çekiciydi. Coşkun, “Bu bir cinayettir. Kesinlikle sabotaj vardır. Biz Türklerin orada neler çektiğini çok iyi biliyorum. Böyle bir kaza yangın olmaz. Yetkililer hakkımızı arasın. Alma Başbakanı Merkel ile Başbakanımız Erdoğan’a sesleniyorum bu işin peşini bırakmasınlar. Yangın diye bu iş örtülmesin. Bu bir cinayettir” diye feryat ediyordu.

Dün imaret camiindeki cenaze töreni öncesi yine ölenlerin yakınlarından olan ve cenaze için Kırşehir den Afyonkarahisar’a gelen Şenol Soykan ın iddiaları da benzerdi. Şenol Soykan ‘Üç ay önce Nazlı Özcan Soykan’ın büyük oğlu, yeğenimiz Halil İbrahim Özcan oturdukları kentte Alman Neonaziler ile kavga etmiş. Bacağından bıçakla yaralanmıştı’ diyordu.

Sonuçta yangın veya sabotaj 8 can gitti.

Önce şunu görmek lazım

İşgücü açığı olan Almanlar 50–60 yıl önce ülkemizden giden gurbetçileri davul zurna ile karşılıyordu. En zor ve tehlikeli işlerde çalışan Türkler Almanya’nın o sıkıntılı dönemlerinden kurtulmaları konusunda ucuz emek olarak büyük destek sağlamıştı.

Sonra gurbetçinin emeğine ihtiyaç kalmadı Almanların.

Onlar düşman gözüyle görülmeye başlandı. Nazlı Özcan on çocuğu ile çocuk parası alarak bu ülkede yaşam mücadelesi veriyordu.

100 yıllık baraka gibi bir evde topluca kalıyordu. Çünkü bu kadar kalabalık nüfus ile başka kiralık bir ev bulması mümkün değildi.

Acımız sonsuz ama bu gerçekleri de görmek lazım.

Kendi ülke vatandaşımızı gurbet ellerde çocuk ve işsizlik parası ile barınmak zorunda bıraktık gurbet ellerde.

Artık şimdi:

O ülkedeki faşist kafalar onları düşman gibi görüyor.

O kafalar onları artık ülkelerinde istemiyor.

O kafalar her fırsat ve ortamda onları aşağılıyor.

Ne biz ne Almanlar sahip çıkamadık.

Çıkamıyoruz.

Adı kaza olur. Sabotaj olur.

Göz göre göre cayır cayır yanarak 7’si çocuk 8 can gitti.

Tıpkı geçen yıl yine ilimizde yaşanan Kışlaçık’da meraklı bir askerin el bombası fünyesini çok fazla merak ettiğinden dolayı çekmesiyle 25 askerimizin ölmesi olayında olduğu gibi bu elim vaka örtülmemeli

Belki de bu olay bizlere ders olmalı.

Gurbetçilerimize sahip çıkmak adına.

Her iki kimlik arasında bocalayan.

Emek mücadelesi vererek yaşayamaya çalışan bu gurbet kuşlarına sahip çıkılmalıdır.

Gurbet acı vatan olmasın artık.