Çok sevdiğiniz birisini kaybedince,

İnsanın içi daralır hep.

Berinler, berinler silkinirsiniz…

Hem öksüz, hem yetimlik acısı çekersiniz.

Işığın sönmüş gibi olursunuz.

Ne olacak halim diye, boynu bükük kala, kalırsınız.

Kelimeleriniz yetmez birşey demeye…

Hakkı söyleyen çehresi, gülümsemesi, sevecen bakışları. canlanır hayalinizde…

Teselli bulmaya çalışırsınız hatıraları ile.

Bıraktığı değere sımsıkı bir daha sarılırsınız.

Şimdi koskoca bir abinin kayıp acısı var yüreğimizde.

Enver Ören Abimiz.

O sadece ihlas camiasının değil türkiyeninde abisi idi.

Enver Abi sayesinde öğrendik hakikatleri.

Onun sayesinde öğrendik Allah dostlarını evliyasını.

Neyi seveceğimizi o öğreti bizlere…

Türkiye’nin her konuda gerçek bir değeriydi.

Kendini İslami ve Müslümanlara adamış bir şahsiyeti.

Basın yayın ve ticari alanda, aklın hafzalanın almayacağı atılımlar yaptı.

Bu sahada Türkiye’nin sigortası teminatı haline geldi.

28 Şubat denen şer illet,

Emperyalizmin emriyle çullandı İhlâs’a.

Dünya devi olacak bir kuruluş, bu şer ittifakla boğuldu.

heyhat!…

Hedef yüz bin çalışandı.

Hedef ilim ve teknolojide liderlikti.

Hedef herşeyini kendi üreten bir Türkiye idi.

Hedefte neler vardı neler.

Türkiyenin bu günki haline, çok daha önceleri gelecek hatta fersah fersah ileride olacaktık.

Maalesef, şer ittifakı buna izin vermedi.

İhlâs tam toparlanma döneminde iken;

Enver Abimizi kaybettik.

Mekânı cennet olsun.

Orada çok sevdikleri ile birlikte şu an.

Şimdi Enver Abimizin hedeflerini gerçekleştirmek için;

Var gücümüzle çalışmak vakti.

Mücahit Ören’in etrafındayız bu gün.

Silkinip hedefimize varacağız inşallah.

Türkiye lider olacak.

Enver Abinin sevecenliği, ile kucaklayacağız herkezi

İhlas’la gelecek günler çok güzel olacak.

Ömrü olan bunları görecek.