Çarşamba günü ilimiz Cumhuriyet Meydanı 1 Mayıs kutlamalarına tanıklık etti.Yaşlısı genci, kadını erkeği merkez ve ilçelerden gelerek bu güne yüreklerini ortaya koydu.

Son yıllarda oluşan ekonomik programlar sonucu bizim çocukluğumuzda öğrendiğimiz işçi sınıfı yanı proletarya hem Afyon’da hem ülkemizde pek kalmadı.

Beyin emekçileri ile gençler ve emekliler ağırlıklı bir grup alanlardaydı.

Çünkü emperyalizm bütün ağırlığı ile dünyaya ve ülkemize çökmüş durumda.

Özelleştirme adı ile fabrikalar talan edildi ve peşkeş çekilmeye devam ediyor.

Kalan orta düzeydeki işyerleri ve devlet kurumlarına ya sözleşmeli işçi ya da taşeron işçilik ağırlıkta.

Sözleşmeli ve taşeron işçiler ise yüreklerinde her an iş kaybetme, ekmek kaybetme korkusunu yaşıyor. Bu bilerek sistem tarafından yaratılmıştır.

Yüreklerinde korku taşıyanlar alanlara çıkıp haykıramazlar.

Yüreklerinde korku taşıyanlar örgütlenemezler.

Yüreklerinde korku taşıyanlar cesur olamaz.

Yüreklerinde korku taşıyanlar sınıf bilincinden yoksundur.

Afyon Cumhuriyet Meydanına dönecek olursak.

1 Mayıs resmi tatil ilan edilmesine rağmen okullar ve kamu alanları dışında tatil yoktu.

Tüm özel işyerleri açıktı.

İşyerleri açık olması sebebiyle bu işyerlerinde çalışanlarda bizim gazeteci emekçi kardeşlerimiz gibi tatil ve bayram kutlaması yapamadılar.

Alandan kısa süreliğine ayrıldım. Acıktım. Köfte ekmek yiyeceğim. Küçük köfteci dükkanında AKÜ öğrencisi İsmail ile tanıştım. Antalya dan Afyonkarahisar’a okumaya gelmiş. “AKÜ İşletme de ikinci öğretimde okuyorum. Sabah bu işyerine geliyorum. Saat 16.00 ya kadar çalışıyorum.15 lira yevmiyemi alıyorum.16.30’da dersim başlıyor. Okuluma gidiyorum. Bayrama katılırsam yevmiyem gidecek. Yevmiyem gidince aç kalacağım” diyor. Bu genç öğrenci.

Bu sadece bir örnek böylesi o kadar çok yarı zamanlı çalışarak okumaya çalışan genç var ilimizde ve ülkemizde.

Akşam Atatürk Spor Salonuna geçiyorum. Sahneye gençlerden oluşan grup türküler söylüyor. Dev bir Türk Bayrağı ve Atatürk Posteri sahnenin arkasında yer almış.

CHP’li gençler ‘Devrimciler ölür ama devrimler durmaz sürer’ pankartını yere sermişler. Pankartın arkasına oturmuş türkülere eşlik ediyor.

Sahneye Tolga Çandar’dan önce THM Sanatçısı Sevinç Eratalay çıkıyor.Oldukça yorgun ve hasta olmasına rağmen vuruyor sazın tellerine. “Oy dere Kızıldere/Böyle akışını nere/Bizde hal mı bıraktın/Sana can vere vere” türküsü ardından Şarkışla Türküsü, Oy Dağlar ve Devrimci olmak türküleri ile salonu coşturuyor.

ODTÜ Makina mezunu Tolga Çandar sahneye geliyor. Aynı zamanda Muğla’da yapılan ön seçimde 1. Sıradan CHP Milletvekili olarak TBMM giden Çandar, “Senelerdir görmediğim/Dostlar Merhaba… Merhaba” diyerek başlıyor konserine.

Hem türkülerini söylüyor hem de türkü aralarında yaptığı konuşmalar ile mesajlarını veriyor Çandar. “1 Mayıslar bizim kendimizi yenilediğimiz günlerdir. 1977 Kanlı 1 Mayıs’ta ODTÜ’de gencecik bir öğrenciydim. Bize yapılanları hiç unutmadık, unutmayacağız. CHP emperyalizme karşı verilen savaşın adresidir. CHP Milletvekili olmaktan onur duyuyorum. Zaferin kazanıldığı topraklarda sizlerle olmaktan gurur duyuyorum” diyor.

Altı defalarca çizilecek bir cümle daha söylüyor. Adnan Yücel şiirinde alıntı yaparak

“Tarihin en güzel yerinde, son sözü direnenler söyler.”

İşte alanlarda ve salonda direnenler son sözü söylemek adına yerlerini aldılar.

Peki ya diğerleri nerelerdeydi?

İşte CHP de bu etkinliğe katılmayanlara tokat gibi yanıttır bu söz.

Kimler mi onlar?

O kişiler kendilerini çok iyi biliyor.

Mutlu ve aydınlık yarınlara…