10 yaşından bu tarafa kas hastası olan Esra Işık: Hayata küsmenin hiç kimseye faydası olmaz. Daha da çok insan yıkıma gider. Ben bu şekilde de mutluyum arkadaşlarım sayesinde. Benim engelim bana engel değil. Biz bu şekilde mutluyuz

Dünya genelinde 156 ülkede kutlanan Engelliler Haftası 10-16 Mayıs tarihlerinde Türkiye’de de kutlanıyor. Engelli vatandaşların sorunlarını görebilmek, onların hayatı üzerine empati yapabilmek için çeşitli etkinliklerin düzenlendiği bu günlerde Gazeteniz Kurtuluş’a konuşan Türkiye Sakatlar Derneği Kadın Kolları Başkanı Esra Işık, engellerin insan hayatına engel olmadığını anlattı.

DOKTORLARINDA VERDİĞİ İĞNELER KASLARIMI ZAYIFLATTI

Ferhat Yüksel: Esra öncelikle seni tanıyabilir miyiz?

Esra Işık: 1991 doğumlu lise mezunuyum. Afyonluyum. Ayrıca Türkiye Sakatlar Derneği Kadın Kolları Başkanıyım. Hayatımıza bu şekilde devam ediyoruz.

F.Y. :Engellilik durumu doğuştan mı, yoksa sonradan mı oldu?

E.I. : Engellilik durumum sonradan oldu. Yani 10 yaşıma kadar ben normal insanlar gibi koşup oynayan, ip atlayan, top oynayan bir insandım. Sonra bir merdivenden düştüm. Ondan sonra doktorlarında yanlış tedavisi, verdiği iğneler benim kaslarımı zayıflatıyor ve hastalık yavaş yavaş ilerliyor. Ortaokulu ve liseyi çok rahat bitirdim. Ama sonra rahatsızlık ilerlediği için de maalesef akülü araca mahkum oldum. Ama yine de Allah’a şükür evde yürüyebiliyorum. Kendi işlerimi halledebiliyorum. O şekilde oldu yani. Normalde ayağa kalkıp duvarlardan tutuna tutuna olsa da yürüyebiliyorum.

AKÜLÜ ARAÇLARLA İHTİYAÇLARIMIZI KARŞILAYABİLİYORUZ

F.Y: Engel durumunun bir hastalığı var mı?

E.I. : Muskuler Distrofi (Kas hastalığı) teşhisi konuldu. Yani kas hastasıyım ve şöyle bir durum var. Benim bu rahatsızlığım, bu hastalık erkeklerde olsa imiş ilerleyen yaşlarda ölüme kadar gidiyormuş. Erkeklerin kasları bayanlara göre daha sert olduğu içinmiş. Kızların ki daha esnek olduğu için o yüzden şanslıyım.

F.Y.: Nasıl bir rahatsızlık bu? Biraz bilgi verir misin?

E.I. : Rahatsızlığımdan dolayı vücudumda değişiklikler var. Belim içinde, karnım dışa doğru, değişik bir rahatsızlık bu. Ayakta durduğum zaman belim çok kötü acıyor, ağrıyor, sanki bıçak saplanıyor. Kötü bir acısı oluyor. Belediyemizin de vermiş olduğu akülü araçlar sayesinde de her ihtiyacımızı karşılayabiliyoruz. Birine muhtaç değiliz yani dışarıda, bağımsızız. Sağ olsun Burhanettin Çoban başkanımızda.

SÜREKLİ BİRLİKTE VAKİT GEÇİRİYORUZ, EĞLENİYORUZ

F.Y.: Bir günün nasıl geçiyor?

E.I. : Sabah kalkıyorum, işte kahvaltımı yapıyorum. Türkiye Sakatlar Derneği’nin hem yönetimindeyim aynı zamanda. Oraya gidiyoruz. Orada arkadaşlarla aile ortamımız var. Sürekli birlikte vakit geçiriyoruz, eğleniyoruz. Kurslarımız oluyor, kurslara gidiyoruz. Bizim için de sosyal aktivite oluyor. O şekilde hem çevre edinmiş oluyoruz. Bir günümüz dernekte geçiyor yani. Dernek olarak çok faaliyetlerimiz oluyor. Artık herkes bizi basından da takip ediyor.

F.Y.: İlerleyen dönemlerde hastalığının tedaviyle sona erme şansı var mı, yoksa hastalık kalıcı mı?

E.I. : Rahatsızlığımın geçme durumu doktorlarında dediğine göre maalesef yok ama fizik tedavi ile rahatsızlığımı durdurabiliyorum. Fizik tedavi ile ileriye gitmemesini sağlayabiliyoruz. O kadar.

HAYATA KÜSMENİN HİÇ KİMSEYE FAYDASI OLMAZ

F.Y.:İntihar girişimlerinde bulunan insanlar oluyor toplumumuzda. Ama sen onlara örnek olacak hayatınla neler söylemek istersin?

E.I. : Ben sonradan engelli olarak hayata yakınız. Normal insanlar bana diyor ki,’Ben senin yerinde olsaydım çoktan intihar ederdim’ bunu diyorlar. ‘Ama sen ne kadar güzel, başarmışsın, hayata tutunmuşsun’ diyorlar. Hayata küsmenin hiç kimseye faydası olmaz. Daha da çok insan yıkıma gider. Ben bu şekilde de mutluyum arkadaşlarım sayesinde. Onlarda dışarıya çıksınlar, dışarıdaki güzellikleri görsünler diyorum ben. Benim engelim bana engel değil. Biz bu şekilde mutluyuz.

SİZ İYİ OLDUKTAN SONRA HERKES İYİ OLUYOR

F.Y.: Dernek olarak ne gibi faaliyetler yapıyorsunuz?

E.I. : Kurslarımız vardı. Ahşap boyama ve takı kurslarımız vardı. Bunlar bitti şuan. Engelliler Haftası’na hazırlandık. Kermesimiz oldu. Aynı zamanda engelli koromuz var. Engelli Halk oyunumuz var. Yani hiç boş durmayı sevmiyoruz. Sürekli üretmeye çalışıyoruz. Ayrıca tabak yazıyoruz. Mesela geliyorlar ve tabaklara isim yazdırıyorlar. Onu da öğreniyoruz. İnşallah daha da geliştireceğiz. Yani biz her zaman yeniliklere açık insanlarız.

F.Y.: Engelli arkadaşlarınla iyi bir ortam yakalamışsınız. İyi bir anlaşma var

E.I. : Siz iyi olduktan sonra herkes iyi oluyor. Yani ben somurtarak otursam yanlarına, onlarda bana karşı somurtarak bakacaklar. Ama ben mutlu, güler yüzlü olduktan sonra onlarda aynı şekilde oluyorlar. Çünkü yani gülmek bedava, parayla değil. Biz o şekilde hayatımızı devam ettiriyoruz.

ENGELİMİZE ENGEL OLMASINLAR TEK İSTEĞİMİZ BU

F.Y.: Bu hafta Engelli Haftası malum. İnsanlara nasıl bir çağrıda bulunmak istersin Esra?

E.I. : Maalesef toplumumuzda daha engelleri bilinçlenmeyen, mesela en basit örneği artık insanlarımız rampaya arabalarını koymasınlar. Çünkü biz gerçekten çok sıkıntı yaşıyoruz. Düşme korkusuyla gidip geliyoruz. Bilinçlensinler artık. Bizi kendi engelimizi kabul ediyoruz ama bizim engelimize engel koymasınlar. Engelimize engel olmasınlar tek isteğimiz bu.

Engelliler Haftası kutlamaları çerçevesinde Anıtpark önünde kurulan 'Engelsiz Hayat El Sanatları’ sergisinde Esra Işık, diğer engelli arkadaşları ile birlikte hazırladıkları ürünleri sergiledi. Işık ve arkadaşları porselen tabaklara el yazılarıyla alıcıların isimlerini yazdılar, elde ettikleri gelirlerle aile bütçelerine katkı sağladılar. ●Kurtuluş (özel)