TEVBE İNSAN OLMANIN GEREĞİDİR

  Tevbe, Âdem olmanın gereğini yerine getirmektir, kurtuluş umuduyla Allah'a yönelmek, kurtuluş ümit etmektir. Tevbe, yaptığı günahtan pişman olmak, hayıflanmak, geçmiş hatalardan dolayı insanın içinin yanmasıdır.İşlediğin günahtan ...

Tevbe, Âdem olmanın gereğini yerine getirmektir, kurtuluş umuduyla Allah’a yönelmek, kurtuluş ümit etmektir.

Tevbe, yaptığı günahtan pişman olmak, hayıflanmak, geçmiş hatalardan dolayı insanın içinin yanmasıdır.İşlediğin günahtan dolayı, bütün genişliğine rağmen yeryüzünün sana dar gelmesi ve o yüzden nefsinin seni için için sıkmasıdır.

Tevbe, itaatsizlikten, geçmişte kendisinden meydana gelen kötü şeyler için pişman olmaktır.Severek işlediği günaha iyice üzülüp nedamet duymak ve her hatırladıkça Allah’tan rahmet ve mağfiret dilemektir.

Tevbe, işlenen günahı derhal terk etmek suretiyle ondan pişman olmak, bir daha o günaha dönmemeye kesin karar vermektir.Doğru dönüş ve öğüt alınacak bir yöneliştir.

Tevbe, geçmişte yapılanlara pişman olup, gelecekte onu bir daha yapmamaya kesinkes karar vermek, meydana gelen kötü eylemleri terk etmektir.Sağılan süt nasıl bir daha memeye dönemeyecekse, yapılan tevbeden sonra bir daha günaha dönmemektir.

Tevbe, günahlardan kaynaklanan azabı kaldırmaktır.

Tevbe insanoğlunun Allah’ın yüceliğini kabul ve itiraf etmesidir.

Tevbe, kötülüklerden kötülük olduğu için pişmanlık duyarak vazgeçmektir. Allah’a ait bir hakkı, bir vazifeyi yerine getirmemekten doğan günah karşısında pişmanlık duyup kaçırılanı yerine getirmek için Hakk’a yönelmek ve affı ummaktır.İşlenen zulüm ve haksızlıkları giderip zulmettiği kişilerin hakkını vermek, hasımlarıyla helalleşmek, ibadete devam edip kulluğun gereğini yerine getirmektir.

Tevbe, Allah’ın yapılmasını gerekli gördüğü fiillere sarılmak, kötü gördüklerinden de uzaklaşmaktır.Allah’tan utanma duygusunun zayıfladığı anda işlediği günahtan dolayı pişmanlık duyup Allah’tan utanmak ve o günahı göz önünde bulundurarak kendisini nasıl bir sonucun beklediğini düşünmek ve ona göre tedbir almaktır.

Tevbe, dil ile istiğfar etmek, bütün organları günahtan uzak tutup arındırmak, işlenen günaha bir daha dönmemeye azmetmek, kötü ahlâktan uzaklaşıp güzel ahlâk iklimine göç etmektir..

Tevbe, kalp ile pişman olmak, dil ile istiğfar etmek, beden ile onu terk etmek suretiyle ondan uzak kalmak ve ona bir daha dönmeme kararını vicdanında saklamaktır.

Tevbe, günahı azaltmak, hatırladıkça günahtan rahatsızlık duymak, kendini kınayıp alçaltmak, günahtan dolayı Cenâb-ı Hak’tan uzaklaşıp gurbette kaldığını hissetmektir.

Tevbe, ““Ey iman edenler! Nasûh/yürekten, samimi bir tevbe ile Allah’a dönün. Umulur ki Rabbiniz sizin kötülüklerinizi örter, Peygamberi ve O’nunla birlikte iman edenleri utandırmayacağı günde Allah sizi, içlerinden ırmaklar akan cennetlere sokar” (66/Tahrim, 8) ve “Ey iman edenler, hepiniz Allah’a tevbe edin ki, korktuğunuzdan emin olup umduğunuza kavuşasınız” (24/Nur, 31)  ayetine teslimiyettir.

Tevbe, “Onlar, fena bir şey yaptıklarında veya kendilerine zulmettiklerinde Allah’ı hatırlayıp anarlar ve günahlarından dolayı hemen tevbe-istiğfar ederler/günahlarının bağışlanmasını dilerler. Zaten günahları Allah’tan başka kim bağışlayabilir ki!? Onlar, yaptıkları kötülüklerde bile bile ısrar etmezler” (3/Âl-i İmran, 135) ve “Hiç şüphesiz Allah, çok tevbe edenleri ve çok temizlenenleri sever” (2/Bakara, 222) ayetince temizlenme ve sevilme vesilesidir.